Is een trainingsstage op Gran Canaria alleen weggelegd voor de snelsten, sterksten en meest ervaren triatleten? Of is het juist dé plek om als beginnende triatleet een enorme stap te maken?

Ingrid van Klooster deelt haar ervaring als agegrouper en nieuwkomer in de sport. Met gezonde twijfels, maar vooral veel enthousiasme stapte ze in een voor haar compleet nieuwe wereld. Een week waarin trainen centraal staat, grenzen worden verkend en één ding al snel duidelijk wordt: een trainingsstage is niet alleen voor de pro’s.

Een trainingsstage op Gran Canaria… dat is toch alleen voor de écht goede atleten? Voor triatleten die al jaren trainen, wedstrijden winnen en precies weten wat ze doen?

Dat dacht ik in ieder geval.

Dus toen ik als beginnende triatleet een mailtje van mijn coach kreeg met de vraag of ik mee wilde op trainingsstage, ging ik er eigenlijk direct vanuit dat het niet voor mij bedoeld was. Misschien per ongeluk in de mailinglijst beland?

Maar terwijl die twijfel door mijn hoofd ging, voelde ik ook iets anders. Nieuwsgierigheid. Enthousiasme. En vooral: zin om mezelf uit te dagen. Maar hoe kan ik mij meten aan al die triatleten die al jaren trainen? Er zitten zelfs mensen bij die podiumplekken halen.

De reactie van de coach, Frank Heldoorn, op mijn mail was goudeerlijk. Nee, het was geen foutje dat ik het bericht had ontvangen. Er kon er maar één de minst goede zijn, maar het zou een enorme boost geven en daar ging het om! Het is ook aan hem om te zorgen voor een goede differentiatie, zodat iedereen kan trainen en vooral genieten op zijn of haar eigen niveau.

Ik heb het even op me in laten werken, maar eigenlijk wist ik het al: dit wilde ik zo graag!

Eerste dagen op trainingsstage: spanning en groepsgevoel

En zo stapte ik best zenuwachtig, maar tegelijkertijd met vlinders in mijn buik het vliegtuig naar Gran Canaria in. Inmiddels hadden we al een groepsapp met de deelnemers en voelde ik me toch al een beetje deel van deze voor mij nieuwe wereld.

Ik werd direct opgenomen in de groep. Geen oordeel over hoe goed iemand was; iedereen was er om lekker te trainen, eten en te relaxen. De eerste dag is even aftasten en ik zie al snel mogelijkheden om deels met de groep mee te komen en tegelijkertijd zo te doseren dat ik de hele week lekker kan trainen.

Overigens is het een veelgemaakte fout dat zelfs doorgewinterde atleten onder groepsdruk over hun grenzen gaan.

Fietstraining op trainingsstage: trainen op je eigen niveau

Voor de fietstrainingen krijg ik de GPX van de routes en ik besluit een kwartier voor de groep uit te fietsen. Zo kan ik op eigen tempo warmfietsen en mijn rust vinden. Achter me hoor ik mensen mijn naam al roepen en ik word opgeveegd en kan een stuk meefietsen in het peloton. Wat bijzonder is dit!

Ik bewaak mijn grenzen en geef het aan wanneer ik ga lossen.

Op Gran Canaria zijn het veelal heen-en-weer ritten en dat werkt in mijn voordeel. Bij een rit van twee uur keer ik om na een uur en word vanzelf weer opgeveegd. Met bijna alle ritten kom ik met de groep weer thuis. Het gevoel van connectie is sterk, ondanks dat ik delen alleen fiets.

Zelf vind ik alleen trainen fijn. Ook in het buitenland. Tevens weet ik dat ik altijd de coach kan bellen in geval van nood. Dat is de hele week niet nodig geweest.

Hardlopen tijdens triatlon trainingsweek

Een trainingsstage is fantastisch en wat heb ik veel geleerd. Met een nog latent hardlooptalent wordt ook de opveegtechniek toegepast. In de groep zijn er genoeg mensen die graag wat extra meters willen rennen en af en toe een heen-en-weer maken, terwijl ik op eigen tempo aan het genieten ben.

Met intervallen loop ik wat minder ver en draai dan om. Mijn gekke brein heeft dan altijd even lol door te denken dat ik dan even voorop loop. Totdat de snelle Jelle’s me aanmoedigend voorbij stuiven. Ik geniet, doseer en leer.

Zwemtraining

Er staan twee zwembadtrainingen en een openwatersessie op het programma. In het zwembad val ik in de middenmoot. Er worden technieklessen gegeven met toffe oefeningen. Soms snap ik er geen bal van en met één oefening ben ik blij niet op de bodem van het zwembad te belanden.

In mijn baantje werken we samen, en in de baan naast mij probeer ik de techniek af te kijken van de hele goede zwemmers. Mooi om te zien en leerzaam.

De openwatersessie is in de prachtige Amadores-baai. Het is voor mij de eerste keer dat ik in zee een zwemtraining doe. Ik vind het bijzonder, ondanks dat ik door de deining kotsmisselijk word.

Na een half uur houd ik het voor gezien en ga ik op het strand met wat andere atleten verder genieten van het uitzicht in een warm zonnetje. De misselijkheid trekt snel weg en ik waan me weer in een paradijs.

Herstel en voeding tijdens een trainingsstage

Met al die trainingen moet er natuurlijk ook goed aan herstel gewerkt worden. Naast goede nachtrust staat ook het eten centraal in deze week. Aan het ontbijt hebben we al voorpret, ondertussen genietend van de pannenkoekjes met chocopasta, eitjes, lekkere broodjes en koffie. Lunches zijn niet inclusief, maar ik ben een experimentele hobbykok en in ons appartement zijn er regelmatig gasten voor de lunch. Tijdens de diners worden de mooie verhalen en ervaringen gedeeld. Daarnaast ook de zalige nerd-triatletenpraat over vermogens, hartslagen en er worden heerlijke foto’s en video’s gedeeld.

De week vliegt voorbij en het voelt alsof ik in een soort droomwereld ben beland. Door te differentiëren, overleggen en goed mijn grenzen te bewaken, geniet ik volop. En niet alleen dat: wat me vooral bijblijft is dat ik mezelf overstijg tot ongekende hoogte. Dit smaakt naar meer!

Wat een trainingsstage mij opleverde als beginnende triatleet

• Doseer de energie. Je hebt een week om te trainen.
• Differentieer in overleg met de trainer/coach.
• Denk creatief (samen met de coach) over de invulling en hoe deze past bij jou.
• Bewaak je grenzen en pas aan waar nodig. Een extra middagdutje kan het verschil maken.
• Wees trots op wat je doet!

Kortom: een trainingsstage is voor iedereen die zichzelf wil verbeteren, wil verwennen en wil genieten.

De boost die de coach beloofde is werkelijkheid geworden en nog voor ik weer voet zet op Nederlandse bodem weet ik al dat ik weer mee wil met de volgende reis.
Daarnaast ga ik zelf ook vaker naar Sportchalet Viehhofen in Oostenrijk. Een heerlijke plek om in een andere omgeving te trainen en mijn eigen trainingsweken te doen in het buitenland.

Het bericht Trainingsstage op Gran Canaria, dat is toch alleen voor de pro’s? verscheen eerst op TRIKIPEDIA.