Bert Flier schrijft voor Trikipedia over drie thema’s: Met het mes tussen de tanden | Tussen de oren | Nerd talk

En daar gleed ik dan over het asfalt. Gevloerd door een onschuldig stroompje water dat over het gladde wegdak meanderde. Boos was ik. Op mezelf. Tot Rob Barel, die me zag vallen, zei: ‘Het is prima om af en toe te vallen. Anders zal je nooit weten waar de grens ligt.’

Op je bek gaan – dat doen we liever niet. Maar ja, falen is een noodzakelijk onderdeel van progressie. Reece Barclay – inderdaad de man van Lucy Charles-Barclay – zegt het zo: You have to fail as an athlete. If you don’t fail, you don’t know where your limits are. An athlete that never fails is not pushing themselves hard enough every day.’

Twee soorten falen

Je hebt falen en falen. De eerste categorie is dom rammen. Net zo lang tot je kapot gaat. Zoals ik deed in de cross-triathlon van Ameland in 2007. In de jacht op leider Rob Barel forceerde ik me tijdens het lopen. Tot ik omviel van de kramp. Weg winst. Dat leverde deze finishfoto op – een mix van van teleurstelling en berusting.

De tweede categorie is bewust de grens opzoeken en het risico aanvaarden dat je er overheen gaat. Dat kan in training en dat kan in de races. Zoals dit jaar tijdens de WK’s Ironman in Nice bij de heren en in Kona bij de dames. Beide races waren van de categorie all-in vanaf start tot finish. Opdat de beste moge winnen. Dat leverde spectaculaire races op. Bij de heren hinkte Blummenfelt zich in de laatste kilometers nog net naar het podium. In Kona haalden zowel Lucy Charles-Barclay als Taylor Knibb de finish niet. Dat is het risico van all-in gaan.

Terug naar jou en mij. Het doel van falen is grenzen verleggen. Hoe pas je het doelgerichte ‘faal-principe’ toe in training?

Stap 1: belastbaar worden

Falen zonder belastbaarheid is geen progressie, maar zelfdestructie. Om naar ‘faal’-sessies toe te groeien is de eerste stap: belastbaar worden. Want het heeft geen zin om met een lichaam en geest die niet voorbereid zijn die grensverleggende sessies te doen. Dat betekent dat je eerst een periode van consistent en gedisciplineerd trainen achter de rug moet hebben voor je toe bent aan trainingen tot aan falen. (En inderdaad, in die periode verleg je ook al je grenzen).

Stap 2: bepalen waarin je beter wilt worden

Nu je belastbaar bent is de volgende vraag: waarin wil je je grens verleggen? Dat kan in een bepaald onderdeel zijn – zwemmen, fietsen, lopen – maar ook mentaal. Omdat je opziet tegen die 180 kilometer fietsen. Of omdat je niet in het rood durft te gaan op de beslissende momenten.

Stap 3: vanuit stabiliteit de grens overgaan

Groei gebeurt op de grens tussen wat je beheerst en wat je nog niet aankunt. Dit idee van Jordan Peterson is simpel: je kunt pas onontgonnen terrein betreden vanuit een stabiele basis. In triathlon betekent dat: een solide trainingsroutine, goede techniek, herstel op orde en mentale belastbaarheid op peil. Vanuit die stabiele basis doe je de grensoverschrijdende trainingen. Niet roekeloos, maar doelgericht. Zo verleg je je fysieke en mentale grenzen en groeit je zelfvertrouwen zonder teveel risico op overbelasting of blessures.

Een voorbeeld. In januari doe ik in Amsterdam een solo Hyrox. Mijn limiter daar is hardlopen onder de extreme vermoeidheid van de krachtonderdelen. Mijn kerntraining: de zwaarste onderdelen achter elkaar, met daartussen loopkilometers op race pace. Zonder rust – want dat is wat me nekt. Tegen mijn triathloninstinct in (altijd reserve houden;) doe ik die volle bak. In de eerste set ging ik volledig naar de herrie. En daarna moest ik er nóg eentje. Sneller. Wat natuurlijk onmogelijk was. Gedoemd om te falen. Precies daarom is dit een top-faalsessie.

Stap 4: Evalueer en accepteer het risico

Zonder evaluatie is falen slechts frustratie. Elke ‘faal-sessie’ vraagt om evaluatie. Wat gebeurde er? Hoe reageerde je lichaam? Hoe ging je daar mentaal mee om? Wat neem je mee naar de volgende training? Zo borg je je leermomenten en kan je de je grens telkens een stukje verleggen.

Zoals Nelson Mandela zei: “I never fail. I either win or learn.” Mits je bereid bent dat leren ook echt toe te passen.

__________________________________________________________________________________________

Wil jij leren hoe je doelgericht faalt – zonder jezelf stuk te trainen? Vanuit mijn coachpraktijk in Utrecht help ik atleten hun grenzen op te zoeken én te verleggen. Tijdens de koffie beginnen we met het eerste onderdeel: een eerlijk gesprek. Stuur gerust een mailtje naar [email protected]