Het is ruig, het is koud, het is ver buiten je comfortzone: de Ötillö Engadin Swimrun in de Zwitserse Alpen vraagt alles van de deelnemers. Vorig jaar voltooide Sjoerd Pijpers, die eerder halve en hele Ironmans deed, ook de legendarische swimrun. Het is wat dat betreft met niets te vergelijken. “Je bent hier nog meer op jezelf aangewezen. Je loopt alleen, je daalt alleen, je bent echt alleen.”
„Voordat we je bedrijf gaan verkopen, zorgen we ervoor dat je mentaal en fysiek weer fris wordt”, kreeg Sjoerd Pijpers een paar jaar geleden te horen. De inmiddels veertigjarige Pijpers is ondernemer en investeerder en wilde het bedrijf dat hij door de jaren heen had opgebouwd, verkopen. „Ik had ondersteuning nodig in het verkooptraject en kwam bij een adviseur terecht. Die stelde na een of twee gesprekken voor om een Ironman te gaan doen. Daar kwam ik eigenlijk niet voor, want ik wilde gewoon mijn bedrijf verkopen.”
Toch ging Sjoerd, nieuwsgierig geworden, in op het voorstel van zijn adviseur. “Hij stelde voor dat we samen een halve Ironman zouden gaan doen. Ik had er nog nooit van gehoord en was er nog niet mee in aanraking geweest. We keken op zijn kantoor op de site van Ironman en hebben er eentje aangeklikt”, lacht Sjoerd als hij aan dat moment terugdenkt. “Dat werd een 70.3 in Californië. Ik zei: ‘Ik ga hiervoor trainen, ik wil dit doen.’”
Impact
Het luidde het begin in van een nieuwe, sportieve levensfase voor de Brabantse ondernemer. „Ik ging van een ongezond leven, met zitten, diners, lunches, slecht slapen en een slecht ritme, naar structuur en gezonder eten. Dan merk je in een aantal maanden al wat de impact is op je lichaam. Ik heb toen die halve Ironman gefinisht en bedacht, me toen ik net tien minuten over de finish was, dat ik ook de hele wilde doen. Dus heb ik me ingeschreven voor de hele in Maastricht.”
Intussen was hij ook bedrijfsmatig in de triathlonwereld verzeild geraakt, vertelt hij. “Ik ging me meer verdiepen in die wereld en dan kom je van lieverlee uit bij bedrijven die zich daarmee bezighouden. Toen heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik wat atleten gaan benaderen. En ik heb mezelf aangemeld bij triathlonvereniging Ironmanagers in Oosterhout, waar ik Sem Kroone heb leren kennen. Zo ben ik de triathlonsport ingerold en enthousiast geworden.”
Wat is de Ötillö-swimrun?
De wonderlijke swimrun begon ooit in Zweden als een weddenschap tussen vier vrienden. Ze spraken af om in tweetallen van de plaatsjes Utö naar Sandhamn te zwemmen en te lopen. Zonder boot, lopend over de eilanden en zwemmend door het water ertussen. De inzet? Het verliezende team moest het hotel, het eten en het drinken betalen. De race kreeg de naam Ötillö, wat zoveel betekent als ‘van eiland naar eiland’: telkens zwemmend ernaartoe en hardlopend eroverheen.
Vanaf 2006 werd Ötillö een officiële wedstrijd en in 2012 kreeg de wedstrijd de naam swimrun: een wedstrijd waarin duo’s of solodeelnemers afwisselend hardlopen en in open water zwemmen. Vast principe is dat je finisht met dezelfde uitrusting als waarmee je start. Zo zwem je met loopschoenen aan, mag je handpaddles gebruiken en loop je in een wetsuit. Teamleden blijven maximaal 10 meter bij elkaar en zijn met een elastisch trekkoord aan elkaar verbonden.
Veiligheid, natuurbehoud en fair play staan centraal. Een noodfluitje, drukverband en herbruikbare drinkbeker zijn verplicht. Er gelden tijdslimieten en afval achterlaten betekent diskwalificatie. Stopt bij de duo’s één teamlid, dan valt het hele team uit. Deelnemers moeten elkaar bij medische noodsituaties altijd helpen en aanwijzingen van de organisatie strikt opvolgen onderweg.
Vanaf 2014 wordt de race ook in Engadin georganiseerd: de eerste officiële Ötillö-wedstrijd buiten Zweden. De race in Zwitserland bestond niet uit zwemmen van eiland naar eiland, maar uit hardlopen van bergmeer naar bergmeer. Het parcours loopt door het hooggelegen landschap rond Silvaplana, Sils en Maloja, met koude meren, technische bergpaden en flinke hoogteverschillen.
Sinds 2014 is Engadin een vaste wedstrijd binnen de inmiddels flink uitgebreide Ötillö-serie, die naast de lange World Series ook kortere Sprint- en Experience-afstanden kent.
‘Dat is ook raar: die mensen hebben een zwemboei bij zich en paddels aan hun handen. En ze zwemmen met schoenen aan, wat is dat nou voor raars?’, dacht Sjoerd toen hij met een groepje ondernemers op trainingskamp was in Sankt Moritz. „We waren aan het trainen en kwamen langs een meer waarin allerlei mensen zwommen”, zo blikt hij terug op zijn verrassende kennismaking met de swimrun. “We hebben er eens goed naar gekeken terwijl we koffie dronken op een terrasje. Een aantal mensen zei: ‘Dat is gaaf, dat gaan we ook doen.’ Toen zei ik: ‘Dan doe ik ook mee.’ Het mooiste aan het verhaal was dat ik een jaar later daar aan de start stond en de rest niet meedeed”, vertelt hij grinnikend.
De volledige versie van dit verhaal verscheen eerder in het oktober-nummer van Triathlon Inside. Het blad bestellen, of beter, Insider worden? Dat kan hier ontvang het magazine mét een uitgebreid welkomstpakket thuis, train met experts, profiteer van kortingen bij partners en kom gratis naar onze clinics.
Het bericht Afzien in eenzaamheid: de Ötillö Engadin Swimrun verscheen eerst op TRIKIPEDIA.
