Dat Chris Seynaeve (45) geen doorsnee duursporter is, weten we al enkele jaren. De West-Vlaming uit Izegem beëindigde zes volledige triathlons, nam twee keer deel aan de Marathon des Sables en bereikte in Canada de finish van de zwaarste ultramarathon ter wereld. Dit jaar gaat Chris nog een stapje verder: hij wil 121 volledige triathlons in 121 dagen voltooien en zo wereldrecordhouder worden. “Ik wil aan jonge mensen tonen dat een mens heel veel kan, ook als het moeilijk gaat.”
Door Tom Vandenbussche
Als kind zag het er niet naar uit dat Chris een extreme duursporter zou worden. Paardrijden was zijn passie. “Ik was wat breder gebouwd dan een doorsnee kind en altijd de zwaarste van de klas. Maar een turnles miste ik nooit, terwijl anderen met doktersbriefjes afkwamen. Ik had altijd goede punten, omdat ik nooit opgaf. Dat motiveerde me. Die karaktertrek kreeg ik van mijn vader mee. Hij zei: het is gelijk hoe je het doet, maar je moet altijd volhouden.”
Verongelukte neef
Het overlijden van zijn neef, bij een verkeersongeval in 2014, betekende een keerpunt in het leven van bouwvakker Chris. “James was de zoon van mijn broer. We rookten allebei en waren vaak samen op pad. Op een bepaald moment, in 2013, beslisten we om te stoppen met roken en voor een marathon te trainen. Drie weken later won Frederik Van Lierde de Ironman van Hawaï. James keek naar mij. Ik wist meteen wat hij bedoelde: hij wilde een volledige triathlon doen. Maar ik zei: dit kan ik niet. Enkele weken later is James verongelukt.”
Toen Chris’ dochter hem in 2016 ook nog eens vroeg om gezonder te beginnen leven, was de keuze gemaakt: hij stopte met roken en besloot om meer op zijn gezondheid te letten. Op 23 december 2016 vertelde hij aan zijn vrouw dat hij een volledige triathlon wilde afwerken, op 31 december rook hij zijn laatste sigaret en op 1 januari 2017 werkte hij zijn eerste looptraining af. Alleen had Chris na 500 meter zo’n hoge hartslag dat hij bijna naar het ziekenhuis moest worden afgevoerd. “Wonderen bestaan natuurlijk niet”, vertelt hij met een kamerbrede grijns.
Volledige triathlon in december
Toch hield Chris vol. Hij schakelde de hulp in van coach Jesse Van Nieuwenhuyse en begon trainingsschema’s te volgen. De Ten Miles in Antwerpen werd een eerste tussenstop. Daarna volgden een halve en een volledige marathon. Plots was het 23 december 2017. Om zes uur ’s ochtends begon Chris in het zwembad van Izegem aan zijn zelf uitgewerkte volledige triathlon.
Hij fietste naar de kust en bereikte om 21 uur de aankomst. “Jesse vroeg me eerst waarom ik zo’n volledige triathlon in december wilde inplannen. Hij zei: alleen én in de winter, dat is echt niet te doen. Tja, ik moet eerlijk zijn: daar had ik niet bij stilgestaan. (lacht) Ik heb die dag zo afgezien dat ik na afloop aan Jesse vroeg: hoe kunnen mensen dit graag doen? Maar als ik er nu op terugkijk, kan ik alleen maar benadrukken dat ik er enorm veel voldoening uitgehaald heb.” Het bleef dan ook niet bij die ene keer.
Extreem
In september 2018 bereikte Chris de finish van de volledige triathlon van Almere. “Ik kwam toe aan de start met een fiets van twee keer niets en een postuur dat niet gemaakt was om zo’n extreme sportinspanning te leveren”, glimlacht hij. “Iedereen zat me te bekijken. En dan die start… (blaast even) Normaal panikeer ik niet, maar toen was het extreem. Ik was helemaal het noorden kwijt, maar gelukkig kon ik naar aan de zijkant van de meute zwemmen. De rest van de dag heb ik genoten. In Almere zijn er zoveel supporters en heerst er een prachtige sfeer. Weet je, als mijn wereldrecordpoging lukt, ben ik er in september gewoon opnieuw bij in Almere.”
44 graden onder nul
Anno 2026 prijken zes deelnames in Almere en twee edities van de Marathon des Sables op Chris’ lijstje. In 2024 en 2025 ging hij nog een stapje verder. Eerst nam hij in Noord-Canada deel aan de 6633 Arctic Ultra, de zwaarste ultramarathon ter wereld over 420 km, met onderweg temperaturen tot 44 graden onder nul. Van de dertien deelnemers bleef Chris na 195 km als enige over. Hij bereikte na 6 dagen, 6 uur en 16 minuten de aankomst en was daarmee de 20ste finisher (en eerste Belg) ooit. Vorig jaar deed Chris nog straffer door ook de Arctic Ultra Horror Stage over 650 km tot een goed einde te brengen.
Overwinning op jezelf
“Mijn strafste moment? Dat ik er in 2016 ben durven voor uit te komen dat ik wilde sporten. Heel wat mensen zeiden: wat gaat die nu doen? Ik heb echter mijn hele leven omgegooid. Er zijn nog mensen die dat willen, maar het niet durven. Telkens zocht ik een nieuwe uitdaging. Toen ik aan de start van mijn eerste halve marathon stond, vond ik dat al extreem. Maar daarna liep ik mijn eerste volledige marathon en verlegde ik mijn grenzen. Daarna haalde ik de finish van de Marathon des Sables, wat nog een stuk straffer was. (korte stilte) Als ze me vragen om daar morgen opnieuw aan te beginnen, zou ik dat zo doen. Maar Canada niet. Dat was veruit het strafste tot nu toe. Een heel speciale beleving. Zes tot acht dagen aan een stuk ga je volledig tot het uiterste. Dieper dan toen kan ik niet gaan. Ah, het hangt allemaal af van hoe je het bekijkt. Uiteindelijk gaat het vooral om de overwinning die je op jezelf behaalt.”
Guinness World Records
Chris is nog niet uitgeblust. Op 21 maart begon hij aan een nieuwe uitdaging: 121 volledige triathlons in 121 dagen tijd. Concreet betekent dit elke dag 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en 42,2 km lopen. Hij diende zelfs een aanvraag in voor het Guinness Book of World Records. “Er mag niets fout gaan, maar ik geloof echt dat het mogelijk is. Elk jaar is er wel een dokter die me zegt dat het niet mogelijk is wat ik doe. Maar ik wil aan jonge mensen tonen dat een mens heel veel kan, ook als het moeilijk gaat, zolang je er maar zelf in gelooft. Je moet een plan hebben. Een doel. En dat moet je uitwerken. Gaat het mij lukken? Hopelijk wel. Indien niet is het maar zo.”
Dit is het eerste deel van het artikel zoals dat in het magazine van Triathlon Inside verscheen. Bestel het magazine of word Insider en lees het hele verhaal en uiteraard vele andere mooie verhalen.
In editie 11 lees je ook een interview met Greg Van Avermaet over zijn triathon-ambites, een interview met marathonsensatie Mikky Keetels en een persoonlijk verhaal van Els Visser, die terugblikt op haar afscheid van de topsport, naast analyses en reportages uit de internationale triathlonwereld.
Het bericht 121 volledige triathlons in 121 dagen tijd verscheen eerst op TRIKIPEDIA.

