Niet iedere triathlon wordt herinnerd vanwege de snelste tijd of de hoogste klassering. Soms zijn het juist de momenten van tegenslag, doorzettingsvermogen en teamspirit die een wedstrijd bijzonder maken.

Tijdens IRONMAN 70.3 Vitoria-Gasteiz beleefde Team Triathlon Inside zo’n weekend. Met podiumplaatsen, sterke prestaties en een indrukwekkend verhaal rondom Roel Stellinga werd het een wedstrijd die de atleten én het team nog lang zullen bijblijven. Nicole de Pous doet verslag van een dag vol strijd, emotie en onvergetelijke momenten.

Team Triathlon Inside beleeft onvergetelijk weekend bij IRONMAN 70.3 Vitoria-Gasteiz

Niet elke triathlon wordt gewonnen met de snelste tijd. Soms zit de grootste overwinning in doorzetten wanneer alles tegenzit, elkaar helpen op moeilijke momenten en samen de finish bereiken. Tijdens IRONMAN 70.3 Vitoria-Gasteiz beleefde Team Triathlon Inside precies zo’n weekend. Met zeven atleten aan de start werden er podiumplaatsen behaald, WK-slots verdiend en vooral verhalen geschreven die nog lang zullen blijven hangen.

Met Team Triathlon Inside reisden de atleten af naar het warme, karakteristieke Vitoria-Gasteiz in Noord-Spanje. Zeven atleten verschenen aan de start van de halve triathlon: Sophie van der Vlies, Annette de Wolf, Niek Keijzer, Roel Stellinga, Lisa Petersen, Michelle Tramper en Sem Bonte. Klaar voor een wedstrijd die uiteindelijk alles in zich bleek te hebben: wind, hitte, tegenslag, persoonlijke records, podiumplekken en vooral heel veel doorzettingsvermogen.

Voorbereiden op een uitdagende wedstrijd

Vrijdag stond volledig in het teken van aankomen, acclimatiseren en het parcours verkennen. De warmte was direct voelbaar en ook de nodige hoogtemeters lieten alvast zien dat dit geen eenvoudige wedstrijd zou worden. Startnummers werden opgehaald, de eerste spanning begon langzaam te ontstaan en vanuit het hotel, net buiten het centrum, konden de atleten zich in alle rust voorbereiden op wat komen ging.

Zaterdag volgde het inleveren van alle materialen in de twee wisselzones. Daarna was het tijd voor de klassieke koolhydraatrijke maaltijd en een vroege avond, want de volgende dag zou héél vroeg beginnen.

Een vroege start in zware omstandigheden

Om 02.15 uur ging de wekker. Terwijl de meeste mensen nog diep sliepen, zaten de atleten al samen aan het ontbijt. Daarna vertrokken ze richting de pendelbussen die hen naar de autovrije zwemstart brachten. Ruim op tijd aanwezig, met nog even de laatste controles, een warming-up en misschien wel het belangrijkste: samen de gezonde spanning delen.

Vanaf 07.20 uur gingen de eerste atleten van start. Sem dook als eerste het water in, gevolgd door Niek, Michelle, Sophie, Lisa, Annette en Roel.

Wind en golven tijdens het zwemmen

Het zwemmen bleek allesbehalve eenvoudig. De stevige wind zorgde voor flinke golven; zelfs de supporters voelden de kracht van de elementen vanaf de kant. Juist daarom maakten de prestaties extra indruk. Hoogtepunt was Sem, die de snelste zwemtijd van zijn agegroup neerzette.

Fietsparcours vol hoogtemeters en tegenslag

Alsof de wind tijdens het zwemmen nog niet genoeg was geweest, maakte ook het fietsparcours het de atleten allesbehalve makkelijk. Venijnige klimmetjes, veel hoogtemeters en harde kopwind zorgden ervoor dat zelfs ontspannen in de aerobars een uitdaging werd.

Roel toont pure veerkracht

Voor Roel veranderde de wedstrijd zelfs in een ware beproeving. Al dagen kampte hij met problemen aan zijn fietsband. Hoewel deze vlak voor de wedstrijd door de mechanics verholpen leken, sloeg het noodlot alsnog toe. Bij kilometer 71 stond hij stil met een kapotte band.

Na drie vergeefse pogingen om verder te kunnen, meer dan een uur tijdverlies en een situatie waarin veel sporters de handdoek zouden gooien, bleef Roel vechten. Zijn beloning kwam uit onverwachte hoek: een voorbijganger schonk hem zijn eigen band, waardoor Roel zijn race alsnog kon vervolgen.

De gewenste eindtijd zat er niet meer in, maar opgeven was nooit een optie. Een medaille behalen na zo’n dag voelde misschien wel als de mooiste overwinning van allemaal.

Aan de andere kant van het parcours reed Michelle een ijzersterke wedstrijd. Zij noteerde de snelste fietstijd van haar agegroup én de 134e fietstijd overall. Een indrukwekkende prestatie.

Sterke finishes in de hitte

Toen de halve marathon begon, stond de zon inmiddels hoog boven Vitoria-Gasteiz. In het centrum was de hitte meedogenloos. Toch bleven de atleten sterk en gecontroleerd lopen. Niek zette de snelste looptijd van zijn agegroup neer en maakte daarmee een fantastische race compleet.

Langzaam stroomden de eerste finishers binnen. Niek kwam als eerste over de finish in een indrukwekkende 4:32:02, goed voor een tweede plaats in zijn agegroup. Niet veel later volgde Michelle. Alsof haar sterke fietsonderdeel nog niet genoeg was, bekroonde ze haar allereerste halve triathlon direct met een derde plaats in haar agegroup en een eindtijd van 5:04:43. Een debuut om nooit te vergeten.

Ook Sophie liet opnieuw zien uit welk hout ze gesneden is. Nog maar net hersteld van Ironman Hamburg besloot ze zonder prestatiedruk te racen en vooral te genieten. Dat leverde haar alsnog een prachtige derde plaats in haar agegroup op.

Daarna finishte Annette in 5:30:38. Pas relatief kort geleden verruilde ze haar Hyrox-achtergrond voor een extra passie in triathlon, terwijl ze zich ondertussen al voorbereidt op haar eerste hele afstand in augustus. Met een zevende plaats in haar agegroup bewees ze dat ze helemaal thuishoort in deze sport.

Samen de finish vieren

Een van de mooiste momenten van de dag volgde even later. Lisa naderde de finish… maar niet alleen.

Naast haar liep Roel. Na alles wat hij onderweg had meegemaakt, rende hij met haar mee, applaudisseerde, draaide haar nog één keer in het rond en gaf haar een kus voordat Lisa haar laatste meters richting de finish maakte. Zelf moest Roel daarna nog tien kilometer afleggen.

Lisa finishte in 5:40:04 en werd negende in haar agegroup. Misschien wel haar grootste overwinning was dat ze dit volledig pijnvrij deed, na een lange blessureperiode waarin zelfs werd gezegd dat hardlopen misschien nooit meer mogelijk zou zijn.

Alle atleten verzamelden zich vervolgens bij de finish om nog één keer samen te juichen. Voor Roel.

Na 6:31:40 kwam ook hij over de finish. Zijn allereerste halve triathlon was een feit. Niet dankzij een perfecte wedstrijd, maar dankzij pure veerkracht.

Meer dan mooie uitslagen

Na de finish volgden knuffels, vreugdetranen en het besef dat het team samen iets bijzonders had meegemaakt.

Op maandag kregen Sophie, Niek en Michelle nog een extra beloning: zij mochten het podium beklimmen. Daarnaast accepteerden Annette en Michelle hun kwalificatie voor het WK in Amerika in 2027. Sophie, Lisa en Niek bedankten voor hun slot, omdat hun focus op andere doelen ligt.

Het team kijkt terug op een weekend waarin prestaties werden geleverd waar ze ongelooflijk trots op zijn. Maar misschien nog belangrijker: een weekend dat opnieuw liet zien waarom triathlon zo’n bijzondere sport is.

Het is misschien een individuele sport, maar je staat er nooit alleen voor. Juist de gedeelde voorbereiding, het omgaan met onverwachte tegenslagen, elkaar opvangen wanneer het zwaar wordt en samen successen vieren, maken dit team bijzonder.

Dankjewel ambassadeurs Sophie, Michelle, Roel, Lisa, Sem, Ruben, Ron, Annette en Niek voor een weekend dat niet snel vergeten zal worden.

Het bericht IRONMAN 70.3 Vitoria-Gasteiz levert Team Triathlon Inside podiums, persoonlijke overwinningen en een onvergetelijk verhaal verscheen eerst op TRIKIPEDIA.