124 hele triathlons: Ramon en Christel leven voor de lange afstand

Christel Muis en Ramon van der Wilde bij Gelreman. Foto: Harry van 't Veld

Wie de uitslag van de Gelreman van 22 augustus bekijkt, ziet Christel Muis als 27e vrouw en Ramon van der Wilde als 44e man. Goede middenmoters, zo lijkt het. Tot je iets verder kijkt. Het koppel uit Vlaardingen heeft samen namelijk een bijzonder aantal hele triathlons achter de naam staan. Ramon finishte in de Achterhoek voor de 74e keer op de volledige afstand en Christel voor de 50e keer. Samen: 124 hele triathlons.


Door: Armand van der Smissen

Ramon was al vóór zijn 74ste hele bij Gelreman recordhouder. En Christel deelt met haar 50ste hele, voor zover bekend, het record bij de vrouwen met Trijnie Roozendaal-Rep.

Recordhouder worden was en is nooit een doel op zich voor het paar. “Maar nu we eenmaal recordhouder zijn, is het wel leuk. En we houden het aantal races bij.”

Achter die 124 finishes zit vooral een leven dat al ruim twintig jaar voor een belangrijk deel om triathlon draait. Ramon deed zijn eerste hele in 2001 in Almere. Veel ervaring had hij niet, maar het bereiken van de finish bleek het begin van een lange reeks. Christel begon een jaar later, in 2002, met triathlon en voltooide in 2007 haar eerste hele.

De trainingsmaatjes bij Triathlon Vereniging Rijnmond werden levenspartners en zo begon hun reis over de wereld met als regelmatig terugkerende bestemming: hele triathlons.

“We koppelen vaak een week vakantie aan een hele”, vertelt Christel. “En soms starten we er twee binnen twee weken na elkaar.”

Het levensritme

Dat betekent niet dat hun dagelijks leven volledig om trainen draait. Ramon werkt fulltime als metselaar in de bouw. Ondanks deze fysiek zware baan raakte hij nooit echt geblesseerd. “Alleen toen ik tijdens het werk iets zwaars op mijn teen kreeg, brak mijn teen. Ik heb er nog steeds wat last van.”

Zijn werkdag begint vroeg. Rond half vier komt hij thuis en daarna volgen nog één of twee trainingssessies. Zo traint hij iedere discipline drie tot vier keer per week.

Christel werkt 24 uur per week als bedrijfsarts en traint wat minder dan Ramon. Ze slaat af en toe ook een dag over. “Soms heb ik gewoon geen zin.” Krachttraining hielp haar om blessures, die zo nu en dan de kop opstaken, te voorkomen. “Een positieve mindset helpt me om er weer goed uit te komen.”

En tegenwoordig is er Vino. De jonge labrador kan nog niet lang alleen thuis zijn, waardoor Ramon en Christel minder vaak samen trainen dan voorheen.

De hele blijft trekken

Aan motivatie om nog meer triathlons te volbrengen ontbreekt het ze in ieder geval niet. Zeker niet bij Ramon.

“Vooral de hele trekt me. Korte afstanden zijn zo intensief en vermoeiend.”

De wedstrijden zijn voor hen bovendien veel meer dan alleen zwemmen, fietsen en lopen. Vrijwel altijd maken ze er een reis van. “We zien zo veel van de wereld en zeker bij de kleinere wedstrijden is het altijd erg gezellig. Ironman doen we niet meer. We zoeken zoveel mogelijk verschillende wedstrijden op.”

Ramons favoriete race was de Bearman Xtreme Triathlon in de Pyreneeën. “Het fietsen heeft daar ongeveer 4500 hoogtemeters en het lopen is een trail met meer dan 1500 hoogtemeters. Urenlang alleen door de Pyreneeën fietsen. Helaas wordt deze niet meer georganiseerd.”

Opgeven komt bij Ramon eigenlijk niet in het woordenboek voor. Dat blijkt ook uit zijn cijfers: alle 74 hele triathlons waaraan hij begon, heeft hij gefinisht.

Maar misschien zegt een andere uitspraak nog meer over wat de sport voor hem betekent.

“Triathlon bracht mij Christel en we bezoeken vrijwel iedere maand wel een mooi evenement in Europa. Een mooier bestaan is er niet voor mij.”

Christel heeft geen uitgesproken favoriete wedstrijd. Zij verheugt zich vooral alweer op de volgende: de Triathlon van Saint-Cirq-Lapopie in Frankrijk op 26 september.

In het verleden stapte ze tijdens een triathlon weleens uit wanneer ze de mentale focus kwijtraakte. Inmiddels heeft ze zich voorgenomen dat niet meer te doen. Als het minder snel gaat dan gehoopt, dan is dat maar zo.

“Dan doe ik er maar wat langer over om de finish te halen.”

Ook voor haar zit een belangrijk deel van het plezier in het feit dat ze dit leven samen kunnen leiden. “Ik geniet er enorm van dat ik dit samen kan doen met Ramon. Hij betekent binnen en buiten de sport veel voor mij. Ik hoop dat we nog lang kunnen genieten van wat het leven ons brengt.”

Christel Muis en Ramon van der Wilde voor de zwemstart bij Gelreman. Foto: Harry van `t Veld
Christel Muis en Ramon van der Wilde voor de zwemstart bij Gelreman. Foto: Harry van `t Veld

Zes tot acht hele triathlons per jaar

Een coach hebben Ramon en Christel niet. Ze trainen puur op gevoel.

“Van iedere discipline doe ik iedere week één intervaltraining”, vertelt Ramon. “De tijd van pieken is voor mij voorbij. In die periode had ik wel een coach. Nu piek ik niet meer, maar doe ik wel jaarlijks zes tot acht hele triathlons. En een paar losse marathons. Daar heb ik er inmiddels ook meer dan 25 van gelopen.”

Opvallend genoeg lijkt ook het herstel na al die lange wedstrijden hem weinig moeite te kosten. “Herstellen gaat eigenlijk heel makkelijk. Net als Christel heb ik nooit last van spierpijn.”

Dat trainen op gevoel gaat hem bepaald niet slecht af. Tijdens de Gelreman kwam Ramon met 10.31 uur tot op minder dan een half uur van zijn persoonlijk record van 10.03 uur.

Nog lang niet klaar

Over de tijd dat het fysiek misschien niet meer lukt om hele triathlons te doen, denken Ramon en Christel nog niet echt na. Ramon wil er zo lang mogelijk mee doorgaan. “Mocht de hele niet meer lukken, dan zoek ik mooie halve triathlons op.”

Voorlopig is dat niet aan de orde. De komende maanden wachten alweer een hele triathlon in Frankrijk en een wedstrijd in Spanje. Voor Christel betekent dat bovendien dat finish nummer 51 al snel kan volgen.

En als er uiteindelijk toch een tijd komt waarin er minder wordt getraind en geracet? Dan is er altijd nog Vino. “Als we niet trainen of racen, koken we graag en drinken we er een wijntje bij. Zo kwamen we ook op de naam van onze labrador.”

Daarmee komt het gesprek eigenlijk weer uit bij waar het voor Ramon en Christel al die jaren om draait. Niet bij records of eindtijden, maar bij samen sporten, reizen en plezier maken.
“We genieten van dit leven”, zegt Christel. “Dat is wat ik ook iedereen wil meegeven: geniet ervan.”

 

Het bericht 124 hele triathlons: Ramon en Christel leven voor de lange afstand verscheen eerst op TRIKIPEDIA.