Van een zware blessure en een onzekere periode in Amerika naar Europees kampioene duathlon. Jasmijn Bakker beleefde een droomdebuut bij de elite. De voormalig internationale steepleloopster vertelt over haar bijzondere overstap naar de triatlonsport, het combineren van topsport met een baan en haar ambities voor de toekomst.
Nog maar enkele dagen na haar sensationele overwinning op het Europees kampioenschap duathlon is het besef bij Jasmijn Bakker nog altijd niet volledig ingedaald. De voormalig internationaal steepleloopster kroonde zich vorige week bij haar debuut als elite-atlete direct tot Europees kampioene. Een prestatie die haar naam opnieuw op de internationale sportkaart zet, maar nu in een andere discipline.
Europees kampioene duathlon
“Leuk, maar ik besef het nog niet helemaal”, vertelt Bakker enkele dagen na terugkomst. “Na de race ben ik met de vier Nederlandse deelnemers uit eten geweest. Dat was precies goed voor mij om het te vieren. Het hoeft niet groots.”
De dag na de wedstrijd reisde de Nederlandse ploeg terug naar huis. Maandag voelde ze vooral de fysieke gevolgen van haar inspanning. “Ik was behoorlijk stijf, maar ik heb veel leuke reacties gekregen. Van mijn trainingsgenoten van Loopgroep Team Aart en van mijn clubgenoten van AV Triathlon. Dat doet echt goed.”
Toch brengt de Europese titel haar ook weer met beide benen op de grond. De wedstrijdwielen waarmee ze kampioen werd, waren geleend. “Die ga ik deze week terugbrengen. Ik wilde niet de enige zijn in het deelnemersveld met lage aluminium velgen. Tot nu toe red ik het sportief prima zonder grote sponsoren, maar een sponsor, bijvoorbeeld een fiets- of wielensponsor zou nu zeker welkom zijn. Zeker omdat jij bij internationale wedstrijden zoals een EK of WK Duathlon alles of vrijwel alles zelf betalen moet.”
Van Wageningen via Alabama terug naar Nederland
Naast haar sportcarrière bouwde Bakker ook aan een indrukwekkende maatschappelijke loopbaan. Na haar bachelor Bodem, Water en Atmosfeer aan Wageningen University vertrok ze naar de Verenigde Staten. Oorspronkelijk met het idee om vooral veel te trainen en daarnaast het volgen van een master Civiele Techniek aan de University of Alabama.
Bijzonder toeval was dat ze in de zomer van 2022 arriveerde, terwijl op slechts tachtig kilometer afstand de World Games werden gehouden, waar duathlon op het programma stond.
Tijdens haar twee jaar in Amerika behaalde ze haar master en werkte ze als student-assistent aan wetenschappelijk onderzoek. Sportief verliep die periode minder voorspoedig. “Door veel blessures is het sporten daar minder uit de verf gekomen.”
Sinds ruim een half jaar werkt Bakker 32 uur per week bij ingenieursbureau Arcadis binnen het team Stedelijk Water. Dankzij een flexibele werkgever lukt het haar om werk en topsport te combineren.
Trainen met AV Triathlon en Team Aart
Haar trainingen verdeelt Bakker over meerdere disciplines. Ze zwemt en fietst bij AV Triathlon en loopt mee met Loopgroep Team Aart, onder leiding van haar vader Aart Bakker, zelf voormalig verdienstelijk langeafstandsloper.
“Met zwemmen volg ik de programma’s van de club. Met Aart overleg ik hoe ik de overige trainingen invul. Dat werkt voor mij heel goed.”
Van internationaal steepleloopster naar Europees kampioen duathlon
De Europese titel betekent opnieuw een internationaal succes in een carrière die al vroeg begon. Als jeugdige won Bakker bij haar internationale debuut direct goud op de steeple tijdens het Europees Jeugd Olympisch Festival (EYOF). Daarna volgden deelnames aan EK cross en internationale steeple kampioenschappen. Dit zowel bij de U20 als de U23 categorie. De verschillen tussen uitzending toernooien bij de Atletiekunie en de Nederlandse Triathlon Bond zijn aanzienlijk.
“Bij de Atletiekunie werd alles geregeld: de reis, de accommodatie, een eetzaal waar je kon aanschuiven, er was een coach en een fysiotherapeut aanwezig. Nu word je ingeschreven en moet je verder alles zelf organiseren. Ook de kosten betaal je zelf.”
Ze was blij dat ze in Spanje kon optrekken met de ervaren Aline Kootstra. “Aline heeft me echt wegwijs gemaakt en ook tijdens het fietsen geholpen toen het gat naar de kopgroep moest worden dichtgereden.”
Qua sfeer zijn er juist overeenkomsten met de crosskampioenschappen. “Je bent alleen met sporters uit dezelfde discipline. Dat is bij baanatletiek anders. Bij de duathlon zijn er daarnaast veel agegroupers. Dat geeft het evenement meer sfeer en massa. Bovendien kwamen veel van hen ons aanmoedigen.”
Wel viel haar op dat de duathlonsport veel meer wedstrijdregels kent dan de atletiek. “Die moet je allemaal leren.”
Bakker is overigens niet de eerste die goed presteert met een achtergrond in deze zware discipline van de baanatletiek. In Nederland gingen Marcel Laros (2e WK Duathlon 2001, miste als loper op een haar deelname aan de OS 1996) en Nils Pennekamp haar voor. Ook de Franse internationale toppers Benjamin Choquert en Benoit Nicolas liepen voor hun “duathloncarrière” scherpe tijden op de “3000 meter hindernisloop”
Blessure bracht haar naar de Triathlon
Opmerkelijk genoeg begon haar duathlonavontuur door een zware blessure.
Tijdens haar verblijf in Amerika liep Bakker een stressfractuur in haar scheenbeen op, die bijna uitgroeide tot een complete breuk. “Ik mocht alleen op krukken bewegen en in het water. Aqua joggen vond ik niet echt een sport, dus ben ik gaan zwemmen. Een huisgenoot deed aan Triathlon en nam me mee. Zo heb ik mezelf leren zwemmen.”
Na haar terugkeer in Nederland kwam haar loopniveau nog niet direct terug, wat voor een motivatiedip zorgde. “Toen heb ik met mijn vader afgesproken dat ik alleen nog trainingen zou doen waar ik plezier in had.” Ze kocht een nieuwe racefiets en vond opnieuw motivatie. Via AV Triathlon werd ze gevraagd om mee te zwemmen en later ook om deel te nemen aan de 1e divisiecompetitie. Dat was eind 2024.
Het bleek het begin van een razendsnelle ontwikkeling. Ondanks een aanrijding waardoor ze tijdelijk nauwelijks kon trainen, won Bakker in 2025 haar eerste individuele Triathlon in Holten. Daarna volgden nog meer overwinningen in deze divisie en promotie naar de Eredivisie.
“Juist het sporten als team in de divisie vind ik heel leuk. Daar ben ik gevoelig voor.”
In 2026 werd ze gevraagd door Jony Heerink om uit te komen voor de Franse topclub Les Tritons Meldois. Ook hier maakte ze direct indruk. Ze won haar eerste wedstrijd in de Franse Grand Prix Duathlon en eindigde ze in de andere wedstrijden tweemaal als vijfde. Tussendoor won ze ook nog het nationaal kampioenschap in Sittard. Toen is het idee ontstaan om samen met Aline naar het EK te gaan.
Olympische droom bestaat, maar voor nu genieten
Over anderhalve week verschijnt Bakker alweer aan de start van het Nederlands kampioenschap steeple. Haar tijd die ze vorig jaar liep toen ze 1200 meter lang tempo maakte voor haar zus en daarna doorliep was voldoende. (Zus Veerle greep toen de nationale titel en mede door haar gelopen tijd kon ze naar het WK Atletiek)
Hoe haar sportieve toekomst eruitziet, laat ze nog open.
“Op dit moment gaat het combineren van verschillende disciplines met mijn werk goed. Hoe dat over een paar jaar is, weet ik nog niet. Ik geniet vooral heel erg van de sport en ga zien waar het me gaan brengen. De Olympische Spelen halen zou natuurlijk fantastisch zijn. In triathlon of binnen de atletiek. Vooral bij het zwemmen zal ik natuurlijk nog wel veel stappen moeten zetten”.
Zonder plezier komen ook geen prestaties
Als afsluiting heeft de Europees kampioene een duidelijke boodschap voor jonge sporters. “Sport met plezier. Dat is het allerbelangrijkste. Zonder plezier komen er ook geen prestaties.”
Die instelling kreeg ze van huis uit mee. “Mijn ouders hebben dat altijd benadrukt. Ook mijn zus Veerle, die op hoog niveau steeple loopt, denkt er zo over. Dat plezier is uiteindelijk ook de reden dat ik ondanks blessures ben blijven sporten.”
Het bericht Van zware blessure naar Europees kampioene: Jasmijn Bakker verrast bij elite-debuut verscheen eerst op TRIKIPEDIA.
