Blessures horen helaas bij de sport. Zeker in een discipline als triathlon, waar het lichaam continu op de grens wordt belast, krijgt vrijwel iedere atleet er vroeg of laat mee te maken. Maar hoe ga je ermee om als het zover is? En misschien nog belangrijker: wat kun je doen om er slimmer mee om te gaan?

Triatleet Annabel Wouters deelt haar persoonlijke ervaring met blessures, herstel en het leren luisteren naar haar lichaam.

Door: Annabel Wouters

Triathlon vraagt veel van je lichaam. Bijna iedere triatleet krijgt vroeg of laat te maken met blessures. De vraag is alleen: hoe ga je ermee om? En misschien nog belangrijker: kunnen we sommige blessures voorkomen?

Toen ik op mijn zestiende begon met triatlon, kreeg ik in de eerste twee jaar regelmatig blessures. Ik wilde altijd meer en sneller. Nog een extra training, nog een paar kilometer extra lopen. Alleen was mijn lichaam daar eigenlijk nog niet klaar voor. Ik was jong en moest wennen aan de belasting die deze sport met zich meebrengt.

In die periode zat ik bijna wekelijks bij de fysio en moest ik regelmatig stoppen met lopen door blessures. Dat voelde frustrerend, zeker als je graag vooruit wil en het idee hebt dat je stilstaat terwijl anderen doorgaan.

Je lichaam leren begrijpen

Toch heb ik juist in die jaren misschien wel het meeste geleerd. Niet alleen over trainen, maar vooral over herstel.

Langzaam begon ik beter te begrijpen hoe mijn lichaam reageert op belasting. Ik leerde dat herstel net zo belangrijk is als training. En misschien is geduld wel de belangrijkste les die ik heb geleerd.

Geduld met het opbouwen van trainingen, geduld wanneer je lichaam aangeeft dat het even genoeg is geweest, en geduld tijdens het herstellen van een blessure.

Wanneer je lichaam te veel signalen geeft

Natuurlijk heb ik nog steeds af en toe last van pijntjes of een blessure. Dat hoort er soms gewoon bij in een sport waarin we zoveel van ons lichaam vragen. Het verschil is dat ik er nu anders mee omga.

Sinds mijn race in Valencia heb ik zelf last van een IT-bandblessure, waardoor ik de afgelopen weken wat rustiger aan moest doen met fietsen en lopen. Alles wordt in overleg met mijn coach opgebouwd. In het begin hebben we de duur en intensiteit flink verminderd, en dat daarna stap voor stap weer opgebouwd. Ik merk inmiddels gelukkig al duidelijke vooruitgang. Het laat voor mij opnieuw zien hoe belangrijk het is om geduld te houden en herstel serieus te nemen.

Soms is gas terugnemen juist vooruitgang

Wanneer ik voel dat mijn lichaam rust nodig heeft, probeer ik niet meer tegen beter weten in door te gaan. Bij pijnklachten of blessures overleg ik altijd met mijn coach en fysio. Samen kijken we wat nog wél kan en hoe we mijn trainingen kunnen aanpassen zonder het erger te maken.

Voor sommige blessures is het juist belangrijk om in beweging te blijven. Dan passen we het schema aan, verlagen we de belasting of kiezen we voor een andere trainingsvorm. Zo blijf ik werken aan herstel zonder mijn lichaam verder te overbelasten.

Dat is niet altijd makkelijk, zeker niet wanneer er een belangrijke wedstrijd aankomt waar je lang naartoe hebt gewerkt. Maar ik probeer mezelf altijd één ding te herinneren: piekeren maakt je herstel geen seconde sneller.

Herstel is ook training

In plaats daarvan focus ik me op wat ik wél kan beïnvloeden: goede voeding, voldoende rust, stretchen, foamrollen, massage en behandelingen bij de fysio of chiropractor. Allemaal kleine dingen die samen een groot verschil kunnen maken.

Meer dan één wedstrijd

Het ergste wat er meestal gebeurt, is dat je conditie tijdelijk iets achteruitgaat of dat je een wedstrijd moet missen. Natuurlijk is dat balen, maar uiteindelijk draait het leven niet om die ene race, ook al voelt dat soms wel zo op het moment zelf.

We vragen ontzettend veel van ons lichaam. Juist daarom is het belangrijk om er goed voor te zorgen en ernaar te luisteren.

Morgen komt de zon gewoon weer op. En vaak kom je uiteindelijk sterker terug dan je dacht.

Het bericht Luisteren naar je lichaam: misschien wel de moeilijkste training in triathlon verscheen eerst op TRIKIPEDIA.