Normaal zijn ze op het ijs te vinden, de schaatsers van Team Reggeborgh, maar in de zomer wagen ze dit jaar een uitstapje naar de triathlon. Onder andere Marcel Bosker en Jenning de Boo stonden in Holten aan de start. Met estafetteteams, dat wel. De man die het meest uit zijn comfortzone moest, was Jenning de Boo, die aftrapte met het zwemgedeelte. En dat viel niet mee. “Ja kan nog zo fit zijn, maar die techniek joh. Mensen kwamen me links en rechts voorbij.”
Dat Jenning de Boo niet vies is van een uitstapje buiten de gebaande paden is bekend. Zo schaatste hij afgelopen winter nog een vijf kilometer tegen Joy Beune en deed hij ditmaal mee aan de Timmerfabriek Neede Bedrijventriathlon in Holten. Een estafette over de sprintafstanden, waarbij De Boo zwom en Marcel Bosker fietste. Andere teamgenoten als Wesly Dijs, Mats Siemons en Leon Visser en ook trainers Gerard van Velde, Robin Derks en Dennis van der Gun namen in verschillende teams deel.
“Ik wist gewoon niet wat ik moest verwachten”, vertelt De Boo na afloop met zijn kenmerkende ontwapenende lach. “Ik ben hier met Wesly Dijs naartoe gereden en we waren vooral heel benieuwd. Bij het zwemmen viel de hoeveelheid publiek nog mee, wel aardig wat. Maar hier bij de finish is het echt een evenement, een soort feestje. Dat vind ik wel leuk.”
‘Ik heb alleen maar benen tegen me aangekregen’
De Boo is het type sportman dat eigenlijk wel zo’n beetje alles kan: shorttracken, skeeleren, langebaanschaatsen, wielrennen; daar draait hij zijn hand niet voor om. Zwemmen is alleen wel van een andere orde, analyseerde hij. “Maar ik vond het wel leuk en ik ben blij dat ik het heb gedaan. Ik ben wel weer een ervaring rijker. Op een gegeven moment werd mijn zwembril wazig, mijn armen deden pijn en toen was ik pas halverwege. Ik dacht: hoe ga ik ooit de oever weer bereiken?”
Schaatsen of skeeleren in een peloton heeft hij in het verleden volop gedaan, maar zwemmen in een grote groep vond hij toch ook behoorlijk heftig. “Mensen zijn brutaal hoor. Ik heb alleen maar benen tegen me aan gekregen. Maar dat hoort er blijkbaar een beetje bij. Ik zwem eigenlijk nooit. Ik heb vlak voor de race mijn duikbril uit de doos gehaald. Dus dit is de eerste keer dat ik zwom in ik weet niet hoe lange tijd. Maar het is wel leuk om te doen. Het is een beetje vergelijkbaar met schaatsen: het is een strijd tegen de klok en het is heel technisch. Dat merkte ik vandaag ook. Je kan nog zo fit zijn en dat ben ik wel. Maar die techniek joh… Mensen kwamen me links en rechts voorbij.”
Rondje te weinig
Trainer van Velde, die net als Wesly Dijs en Marcel Bosker op de fiets startte, presteerde het om een rondje te weinig te fietsen. In de drukte miste hij een afslag. Teamgenoot Dennis van der Gun begon daarom tot zijn grote verbazing als eerste aan het loopgedeelte. “Dat gaat hij nog lang horen, het blijft Gerard hé”, grijnst lange-afstandsschaatser Marcel Bosker na afloop.
Marcel Bosker: de sport wint
Bosker genoot flink van het evenement. Zijn fietsritje van 20 kilometer vond hij ‘een beetje druk’, dus nam hij geen risico. “Een beetje smal en veel bochten”, voegt hij er aan toe. Maar de goede sfeer en het sportieve gevoel van het triathlonevenement trof hem aangenaam. “Super leuk dat zoveel mensen er aan meedoen. Het is heel sociaal. Op zo’n dag zie je dat de sport het wint. Dat is het mooiste.”
“Het gaan niet zozeer om de prestatie, het gaat er om dat wij dit hier met de sponsor kunnen doen. Ik wist dat de triathlonwereld heel groot is, maar dat er op zo’n bedrijfstriathlon zoveel mensen afkomen, vind ik best spectaculair. En ook mooi, op zo’n zomeravond. Dus laat het bier maar vloeien! Al is het niet voor mij, want we gaan komende week naar Inzell om te schaatsen.”
Uitslag
In de einduitslag eindigde het Team Reggeborgh 3, met De Boo en Bosker als dertiende.
Het bericht Jenning de Boo’s triathlondebuut: ‘Mijn zwembril was wazig, mijn armen deden pijn en toen was ik pas halverwege’ verscheen eerst op TRIKIPEDIA.
