Veel triatleten zijn op zoek naar manieren om sneller te worden. Meer trainen, slimmer trainen en soms ook: minder eten. Demi Duivenvoorden ontdekte dat haar overtuiging dat een lichter lichaam automatisch tot betere prestaties zou leiden, haar juist tegenhield. Door haar lichaam eindelijk de brandstof te geven die het nodig had, veranderde niet alleen haar training, maar ook haar energie, herstel en prestaties.
Door: Demi Duivenvoorden
Ik dacht dat minder eten mij sneller zou maken
Ik moet eerlijk zijn over hoe ik er vorig jaar in stond, want het is niet iets waar ik trots op ben. Ik had mezelf op een gegeven moment wijsgemaakt dat smaller sneller betekende.
Niet omdat iemand me dat letterlijk vertelde of omdat er een goed onderbouwd plan achter zat. Het was vooral een overtuiging die langzaam in mijn hoofd was ontstaan. Daardoor begon ik koolhydraten zoveel mogelijk te vermijden. Zelfs tijdens lange en zware trainingen hield ik mijn voeding minimaal: vaak maar 30 tot 40 gram koolhydraten per uur, en regelmatig nog minder. Veel trainingen deed ik zelfs helemaal zonder voeding.
Achteraf gezien was dat geen slimme keuze.
Trainen op een lege tank
Ik merkte het tijdens vrijwel iedere training. Het kostte me enorm veel energie om simpelweg mijn trainingen af te maken. Mijn prestaties gingen niet vooruit, maar juist achteruit. Ik liep tegen verschillende blessures aan en kreeg steeds minder grip op mijn herstel. Ook mentaal was ik niet scherp. Ik trainde hard, maar ik trainde leeg. Op een gegeven moment werd dat mijn nieuwe normaal.
En aan het einde van de dag gebeurde vaak het tegenovergestelde van wat ik wilde bereiken: ik at te veel, omdat mijn lichaam uiteindelijk probeerde te compenseren voor alles wat ik eerder had gemist.
De knop om: voeding werd onderdeel van mijn training
Dit jaar heb ik alles omgegooid. Ik neem nu voeding vóór én tijdens iedere training. Zonder uitzondering. Afhankelijk van de duur en intensiteit zit ik meestal tussen de 60 en 120 gram koolhydraten per uur. Op sommige trainingen is dat bijna drie keer zoveel als vorig jaar. Het verschil voelt enorm. Niet een klein beetje beter, maar echt een grote verandering.
Mijn prestaties gaan met grote stappen vooruit. De blessures waar ik vorig seizoen mee worstelde, zijn verdwenen. Ik ben mentaal scherper en ik heb het gevoel dat ik weer door moeilijke momenten heen kan pushen tijdens zware trainingen. De energie waarvan ik dacht dat ik die niet meer had, bleek er eigenlijk altijd al te zijn. Ik gaf mijn lichaam alleen nooit de juiste brandstof om die energie te gebruiken.
Het klinkt bijna te simpel om waar te zijn: meer eten, harder gaan. Maar zo voelt het voor mij echt.
Waarom ik mezelf dit zo lang aandeed
Ik vraag het mezelf ook weleens af. Ik denk dat het veel te maken had met hoe ik naar mijn lichaam keek. Ik ben 1.80 meter lang en weeg 75 kilo. Voor mijn gevoel was ik groter en zwaarder dan veel andere vrouwen in de triatlonwereld. Jarenlang zat ergens in mijn hoofd het idee dat ik eigenlijk smaller moest zijn om mee te kunnen doen. Ik heb dat nooit hardop uitgesproken, maar het beïnvloedde wel de keuzes die ik maakte.
Wat ik nu stap voor stap leer, is dat mijn lichaam niet het probleem was. Ik gaf het simpelweg niet wat het nodig had. Mijn lichaam hoeft niet hetzelfde te zijn als dat van andere vrouwelijke triatleten. Ik hoef niet in een bepaald plaatje te passen om goed te kunnen presteren. Wat ik wel nodig heb, is voldoende brandstof.
Wat ik andere triatleten wil meegeven
Als je jezelf herkent in mijn verhaal, wil ik vooral meegeven: het hoeft niet zo. Ik heb lang gedacht dat ik alles onder controle had. Maar controle en goed presteren bleken twee verschillende dingen.
Ik ben nog steeds aan het ontdekken wat voor mij het beste werkt en ik blijf testen met voeding en training. Maar één ding weet ik inmiddels zeker: ik eet dit jaar meer dan ik ooit voor mogelijk hield.
En ik ben sterker, scherper en beter belastbaar dan ik in jaren ben geweest. Dat is geen toeval.
Wil je meer volgen van Demi. Bekijk dan haar Instgram pagina.
Het bericht Is smaller sneller? Mijn grootste fout als triatleet was te weinig eten verscheen eerst op TRIKIPEDIA.
