Een gezellige triathlon zonder prestatiedruk. Dat is de belofte van SlowTriatlon. In een tijd waarin sport vaak draait om sneller, sterker en verder, kiest dit evenement bewust voor een andere aanpak. Geen klok, geen podium en geen ingewikkelde wedstrijdregels. Voor deelnemer Inge betekende dat niet minder uitdaging, maar minder drempels. Daardoor besloot ze een oude wens eindelijk waar te maken.
Door Katja Poltavets
Inge van Trigt (63) had altijd al een triathlon willen doen. “Ik had alle drie de onderdelen weleens gedaan, maar ik heb ze nooit samengevoegd.” Ze liep ooit tien kilometerwedstrijden, fietste lange afstanden ‘voor de lol’ en zwemmen kon ze prima. Maar een echte triathlon? Daar kwam het nooit van. “Met mijn knieën ging dat nooit meer gebeuren, dacht ik. En dat zwemmen in open water, met al die mensen door elkaar… ik vond het veel te eng dat ik zou verzuipen”, vertelt ze.
Tot ze online een advertentie van SlowTriatlon voorbij zag komen. “Toen dacht ik: hé, wat is dit? Wat leuk!” Een triathlon waarbij deelnemers mogen wandelen, een elektrische fiets mogen gebruiken en onderweg zelfs kunnen stoppen voor koffie met taart, voelde ineens een stuk toegankelijker. “Nu moet ik ophouden met alle redenen waarom ik het niet kan”, zei ze tegen zichzelf. Dus schreef ze zich in voor de 1/8 triathlon tijdens de editie van 2025 in Koudum.
Dat betekende overigens niet dat alle twijfels meteen verdwenen waren. Vooral het zwemmen in open water bleef spannend. Daarom reed ze een paar weken eerder al een keer naar Friesland. “Ik ben gaan kijken hoe het eruitzag en ben ook meteen het water ingegaan. Een stukje reconnaissance.”
De drempel verlagen
Die behoefte aan voorbereiding is volgens Carsten Brunsveld van MOEV events, de organisatie achter SlowTriatlon, heel herkenbaar. Veel deelnemers zijn enthousiast, maar vinden het ook spannend omdat ze niet precies weten wat hen te wachten staat. “Triathlon is best veel gedoe”, zegt hij vanuit zijn eigen triathlonervaring. “Hoe doe je dat met je wetsuit? Wat trek je aan op de fiets? Hoe werkt zo’n wisselzone?” Daarom kiest de organisatie ervoor om veel van de wedstrijdelementen los te laten. “Als je dat hele snelheidsgedoe eruit haalt en gewoon zegt: je zwemt een lekker rondje en daarna heb je de tijd om je om te kleden, dan wordt het een heel prettige ervaring.”
Juist daarin schuilt misschien de aantrekkingskracht van de SlowTriatlon. De uitdaging verdwijnt niet, maar verschuift. Deelnemers hoeven niet de snelste te zijn of een bepaalde eindtijd te halen. In plaats daarvan bepalen ze zelf wat ze uit de dag willen halen. Voor de één is dat voor het eerst open water zwemmen. Voor een ander een comeback na een blessure of simpelweg de finish halen. Zoals Inge het zegt: “Prestatiedruk is de druk om een doel te halen.” Ook bij deze triathlon draait het dus om presteren, maar zonder ‘statistieken’ die voortdurend bepalen hoe goed je het doet. “Hoe je het wendt of keert, het zijn allemaal triathlons. En deze wordt gewoon op een andere manier gedaan.”
Die aanpak spreekt steeds meer mensen aan. Sinds MOEV in 2022 de organisatie van de SlowTriatlon op zich nam, groeit het evenement ieder jaar verder. Er kwamen nieuwe locaties bij, deelnemersaantallen stegen stevig en vooral vrouwen tussen de 40 en 70 jaar weten het evenement te vinden. Volgens Brunsveld komt die groei vooral doordat het evenement anders voelt dan een traditionele triathlon. “Je kunt het eigenlijk zien als een hele leuke vakantiedag”, zegt hij. “Mensen mogen het evenement invullen op een manier die bij hen past.”
Vertraagd naar de finish
Voor Inge bleef één onderdeel spannend: het zwemmen in open water. Daarom oefende ze vooraf al met een gehuurd wetsuit in een meer bij de Kennemerduinen. Toch sloeg de twijfel op de dag zelf alsnog even toe. Zodra ze begon te zwemmen, schoot haar hartslag omhoog. De druk van het pak en het open water voelden overweldigend. “Ik dacht even dat ik doodging. Ik kon ineens geen adem meer halen.” In plaats van door te zetten, deed ze iets wat perfect past bij het idee achter de SlowTriatlon: ze vertraagde. Ze ging op haar rug drijven, keek naar de wolken en wisselde borstcrawl af met rugslag. “Ineens lag ik daar gewoon op mijn rug naar de wolken te kijken.” (..)
Dit artikel is een deel van een groter verhaal, dat afgelopen juli verscheen in Triathlon Inside Magazine nr. 12. Het magazine vier keer per jaar in de bus? Word dan Insider en ontvang het magazine mét een welkomstpakket thuis, train met experts, profiteer van kortingen bij partners en kom gratis naar onze clinics.
Het bericht SlowTriatlon: een andere manier van presteren verscheen eerst op TRIKIPEDIA.
