Nog geen jaar geleden werd DTV Nexus officieel een vereniging. Inmiddels telt de Delftse triathlonclub tientallen leden, vier divisieteams en trainingsgroepen die soms zelfs uit hun zwemwater groeien. Beginnende en ervaren triatleten vinden elkaar tijdens trainingen, wedstrijden en sociale activiteiten. “Triathlon is een solosport, maar vanuit Nexus voelt dat helemaal niet zo”, vertelt lid Lisa Dekker.

Wie tijdens een wedstrijd meerdere blauwe trisuits langs het parcours ziet, heeft grote kans dat DTV Nexus ergens in de buurt is. De leden reizen samen naar races, moedigen elkaar aan en zoeken elkaar na de finish weer op. Het beeld past bij de manier waarop de jonge Delftse vereniging naar triathlon kijkt. De individuele prestatie telt, maar de weg ernaartoe wordt vooral samen afgelegd.

Het gevoel van verbondenheid vormt de basis van DTV Nexus. De vereniging is pas sinds januari officieel actief, maar groeit snel. Op het moment van schrijven staat de teller al op 85 leden.

Behoefte aan een echte vereniging

Het initiatief voor Nexus kwam van voorzitter Maaike van Kesteren. In Delft waren al verschillende triathlonactiviteiten en er was een vereniging voor studenten, maar een reguliere vereniging voor een brede groep triatleten ontbrak. Maaike wilde daar verandering in brengen en begon de club samen met Cos Mattijs en twee andere betrokkenen op te bouwen.

“In het begin konden mensen zich vrijblijvend aanmelden, nog zonder betaling”, legt Lisa uit. “Ze zijn eigenlijk met zijn vieren begonnen. Vanaf daar is het gaan groeien. Dat we nu al zo veel leden hebben, laat wel zien dat er echt behoefte aan was.”

Inmiddels staat er een volwaardige vereniging met een bestuur, trainers, vier divisieteams en een klankbordgroep die ondersteunt bij trainingen en activiteiten. Lisa maakt deel uit van die groep en beheert ook de sociale media. Daarnaast levert mond-tot-mondreclame veel nieuwe belangstelling op.

Toch is het volgens Lisa vooral de sfeer die mensen over de streep trekt én ervoor zorgt dat ze blijven. “We hebben veel beginners en dat maakt het juist leuk. Je leert heel veel van elkaar. Iedereen spreekt elkaar aan en zoekt elkaar op. Er wordt niet gekeken naar niveau.”

Trainingen voor ieder niveau

Wekelijks organiseert Nexus een looptraining en een fietstraining. In de winter kunnen de leden bovendien twee keer per week samen zwemmen. De belangstelling daarvoor is groot. “Soms komen er zulke grote groepen trainen dat we zelfs zwemwater tekortkomen”, vertelt Lisa. “Dat is natuurlijk een luxeprobleem, maar het laat wel zien hoeveel mensen graag samen trainen.”

De trainers komen uit de eigen vereniging. Het zijn zelf triatleten en sommige beschikken over een trainerscertificaat of vergelijkbare scholing. Ook als je zoals Lisa met een persoonlijke coach werkt, kan gemakkelijk aansluiten. “De vereniging is er niet alleen voor de snelste atleten, maar echt voor iedereen.”

Lisa weet uit eigen ervaring hoeveel verschil dat kan maken. Toen ze in mei vorig jaar bij Nexus kwam, stond ze nog aan het begin van haar triathlonavontuur. Vooral zwemmen vond ze spannend. “Ik ben geen waterrat en ben best angstig in open water. Dat moest ik helemaal opbouwen. Bij Nexus had ik een community waarmee ik kon sporten. De andere leden leerden mij hoe triathlon werkt en welke kleine dingen je moet weten. Ik was echt nog een rookie.”

Meer dan samen trainen

De vereniging beperkt zich niet tot de vaste zwem-, fiets- en looptrainingen. Er worden ook swimruns, tijdritten, uitjes en andere sociale activiteiten georganiseerd, soms in samenwerking met Triathlon Delft. Daarnaast kiest Nexus jaarlijks een of meer wedstrijden uit waar leden gezamenlijk naartoe kunnen.

Zo reisde een groep van zeven leden naar Ironman 70.3 Westfriesland in Hoorn. Deelname aan zo’n gezamenlijke wedstrijd is nooit verplicht, maar het versterkt wel de saamhorigheid. In een gedeeld overzicht kunnen leden invullen welke races op hun kalender staan. Daardoor zien ze snel wie naar dezelfde wedstrijd gaat en kunnen ze samen reizen, overnachten of elkaar aanmoedigen.

“We trainen ook samen en dat maakt het allemaal een stuk makkelijker”, zegt Lisa. “Je maakt in deze sport veel uren. Dan is het fijn als je mensen om je heen hebt met wie je dat kunt delen. We zien onszelf echt als een team. Het is individueel, maar we zijn zo met elkaar verbonden dat het als een teamsport voelt. Nexus is een soort tweede familie.”

Vier divisieteams

Dat teamgevoel komt het duidelijkst naar voren in de Teamcompetities Triathlon. Ondanks het prille bestaan heeft Nexus al vier teams: twee bij de mannen en twee bij de vrouwen. Lisa komt zelf uit voor het eerste vrouwenteam.

De eerste teams hebben serieuze sportieve ambities. De vrouwen willen promoveren naar de eerste divisie, terwijl de mannen mikken op een plek in de tweede divisie. “Dat gaat tot nu toe de goede kant op”, vertelt Lisa. “Of promotie echt lukt, is natuurlijk nog de vraag, maar we hebben sterke teams.”

Bij de tweede teams draait het niet om promoveren, maar om kennismaken met teamwedstrijden en samen racen. “De deelnemers vinden dat heel gaaf en doen het bovendien goed. Het tweede vrouwenteam werd bijvoorbeeld achtste in Epe.”

Hoe de teams er volgend seizoen precies uitzien, staat nog niet vast. Mogelijk sluiten triatletes aan die hun studententijd afronden en daardoor op zoek zijn naar een nieuwe club. Dat kan het niveau verder verhogen. Tegelijk wil Nexus voorkomen dat sportieve ambitie ten koste gaat van de toegankelijkheid.

“Volgens mij hebben we in dit eerste jaar een heel goede basis gelegd qua saamhorigheid, ongeacht iemands niveau”, zegt Lisa. “Vanuit die solide basis kunnen we verder bouwen. Dan kun je nadenken over promoveren en over hoe je met elkaar op niveau kunt groeien. Maar die basis als vereniging moest er eerst zijn.”

Een club die ook opvangt

Hoe sterk die basis is, merkte Lisa toen ze vorig jaar tijdens Ironman 70.3 Luxemburg zwaar ten val kwam. Een bidon van een voorganger belandde voor haar wiel terwijl ze in haar aerobars lag. Ze brak haar sleutelbeen en liep bovendien een hersenkneuzing op. Maandenlang kon ze niet sporten en ook werken was lange tijd onmogelijk.

In die periode betekende Nexus meer dan alleen een plek om te trainen. De club bleef een gemeenschap om bij betrokken te zijn. Toen Lisa langzaam terugkeerde, kon ze in haar eigen tempo weer aansluiten. Hoorn werd uiteindelijk haar eerste voltooide halve triathlon. Daar wist ze zich meteen te kwalificeren voor het WK Ironman 70.3 in Nice.

“Toen ik me voor mijn wedstrijden inschreef, wist ik nog helemaal niet hoe ik zou herstellen”, vertelt ze. “Dat het zo snel goed ging en ik me in Hoorn wist te kwalificeren, was heel gaaf.” Later dit seizoen wacht Ironman 70.3 Cascais, haar oorspronkelijke hoofddoel. Haar ontwikkeling laat zien hoe persoonlijke ambitie en steun vanuit een vereniging elkaar kunnen versterken.

Dat hoeft overigens niet voor ieder Nexus-lid een WK-ticket of promotie te betekenen. De één wil leren zwemmen in open water, de ander zijn eerste triathlon volbrengen en weer een ander wil zo hoog mogelijk eindigen in de divisiecompetitie. Binnen Nexus mogen al die doelen naast elkaar bestaan.

De vereniging wil doorgroeien, maar wel voortbouwen op wat er in het eerste jaar is ontstaan: een open club waar prestaties samen worden gevierd.

“Je moet het tijdens een wedstrijd uiteindelijk zelf doen”, vat Lisa samen. “Maar bij Nexus hoef je het nooit alleen te doen.”

Dit verhaal verscheen eerder in het oktober-nummer van Triathlon Inside. Het blad bestellen, of beter, Insider worden? Dat kan hier ontvang het magazine mét een uitgebreid welkomstpakket thuis, train met experts, profiteer van kortingen bij partners en kom gratis naar onze clinics.

Het bericht DTV Nexus: waar triathlon een teamsport wordt verscheen eerst op TRIKIPEDIA.