Terwijl haar zesjarige zoon werd behandeld voor kanker, zocht Zuléma naar een manier om niet machteloos aan de zijlijn te staan. Via KiKa ontdekte ze triathlon. Inmiddels heeft ze tientallen races achter haar naam staan. Niet voor records, maar vanuit één simpele overtuiging: het leven is om te leven.
Door Katja Poltavets
Vijf jaar geleden was Zuléma Gilliot van Gimst (48) vooral moeder. Moeder van twee kinderen, net herstellend van een maagverkleining en voorzichtig begonnen met hardlopen. Achter haar lagen jaren van worstelen met haar gewicht, talloze pogingen om af te vallen en uiteindelijk de moeilijke beslissing om een maagverkleining te ondergaan. “Ergens voelde het als falen, omdat ik het niet op eigen kracht kon”, vertelt ze eerlijk.
Toch schaamde ze zich niet voor haar keuze. “Ik was het vooral heel erg zat. Sporten vond ik altijd al leuk, maar na twee zwangerschappen was het gewoon veel moeilijker geworden.”
Na de operatie brak een nieuwe fase aan. Ze viel af, ging hardlopen en won via haar werk zelfs een reis naar Curaçao om daar een halve marathon te lopen. Het leven leek weer wat lichter te worden. Maar eind 2019 ontdekten zij en haar man een bultje op het hoofd van hun zesjarige zoon. “We dachten: hij zal wel gevallen zijn. Het was zo’n bult waarvan je verwacht dat die vanzelf weer weggaat.” Maar dat gebeurde niet.
‘Als hij daarheen moet, is het niet goed’
Een tijdje later, toen Zuléma voor haar werk in het buitenland was, kreeg ze een telefoontje van haar man. Hun zoon moest naar het Prinses Máxima Centrum. “Mijn man wist nog niet wat dat was, maar ik wel. Ik dacht meteen: als hij daarheen moet, is het niet goed.”
Begin januari volgde de diagnose: lymfeklierkanker. Vanaf dat moment leefde het gezin in een roes van ziekenhuisbezoeken, behandelingen en onzekerheid. “De artsen vertelden dat de overlevingskans boven de vijftig procent lag. Mijn eerste gedachte was: als er meer dan vijftig procent kans is dat hij het haalt, dan gaan we daarvoor.”
Als ze nu terugkijkt op die periode, komt één woord direct naar boven: gesloopt. “Je kunt niets doen. Je kunt alleen wachten, hopen dat de artsen de juiste behandeling kiezen en dat die aanslaat. Dat gevoel van machteloosheid is verschrikkelijk.”
‘Dan moest ik dat ook maar doen’
Tijdens de twee dagen per week die ze in het ziekenhuis doorbracht, kwam ze telkens langs het kantoor van KiKa (Stichting Kinderen Kankervrij). Thuis besloot ze zich te verdiepen in het werk van de organisatie. Ze las verhalen van ouders, van kinderen die genezen waren en van kinderen die het niet hadden gered. Ook ontdekte ze dat sporters geld inzamelden voor onderzoek. Dat raakte haar. “Door te sporten had ik het gevoel dat ik tenminste íéts kon doen. Mijn kind deed iets wat ver buiten zijn comfortzone lag. Misschien moest ik dat dan ook maar doen.”
Hardlopen kende ze inmiddels al, maar voor KiKa kreeg de sport een nieuwe betekenis. Ze zamelde sponsorgeld in binnen haar eigen netwerk en ontdekte hoe bewegen haar een gevoel van grip gaf in een periode waarin zoveel buiten haar invloed lag. Via KiKa kwam ze vervolgens in aanraking met de triathlonsport en besloot ze de uitdaging aan te gaan. Zwemmen, fietsen en lopen. Vooral dat eerste onderdeel bezorgde haar slapeloze nachten. “Ik dacht serieus: hoe doen mensen dit zonder snorkel? Ik vond openwaterzwemmen doodeng”, lacht ze.
Een eigen triathlon op het strand
Toch zette ze door. Omdat vrijwel alle wedstrijden tijdens de coronapandemie werden afgelast, organiseerde ze haar eigen triathlon. Een stukje zwemmen, een fietstocht door de omgeving en afsluiten met hardlopen. Haar gezin zat op het strand als geïmproviseerde wisselzone. Op de vraag hoe lang de afstanden waren, moet ze lachen. “Ik had geen idee wat ik deed. Ik deed maar wat!” Wat begon met één triathlon, groeide al snel uit tot een nieuwe passie. (..)
De volledige versie van dit interview verscheen eerder in Triathlon Inside Magazine nr. 12. Het magazine vier keer per jaar in de bus? Word dan Insider en ontvang het magazine mét een welkomstpakket thuis, train met experts, profiteer van kortingen bij partners en kom gratis naar onze clinics.
In editie 12 lees je onder meer een interview met Ray Klaassens over zijn kennismaking met de triathlonsport, is onze nieuwe wetenschapscolumnist en voormalig coach van Jutta Leerdam Kosta Poltavets in een exclusief interview openhartig over zijn voorliefde voor triathlon. Naast het interview beschrijft hij in zijn eerste artikel voor Triathlon Inside waar je als triatleet nog flinke winst kunt boeken. Verder vertelt triatleet Pim van Diemen over tegenslag en ambitie, en lees je een inspirerende reportage over de SLOWTriatlon, naast analyses, trainingsinzichten en reportages uit de nationale en internationale triathlonwereld. Are you ready for this?
Het bericht Zuléma vond dankzij KiKa triathlon toen haar zoon kanker kreeg: ‘Door te sporten kon ik tenminste íéts doen’ verscheen eerst op TRIKIPEDIA.
