Veel sporters hebben het gevoel dat hun beste jaren achter hen liggen zodra ze de vijftig passeren. Syb van der Ploeg denkt daar heel anders over. De zanger van De Kast kwalificeerde zich op zestigjarige leeftijd voor het Ironman World Championship op Kona. Hij voelt zich de dag van vandaag sterker dan tien jaar geleden. In gesprek met Trikipedia vertelt hij over de keuzes die hem daar brachten, de mensen die hem onderweg hielpen en waarom hij gelooft dat er altijd ruimte blijft voor groei.

De meeste mensen kennen Syb van der Ploeg als zanger, maar achter de schermen speelt triathlon al bijna veertig jaar een grote rol in zijn leven. Sinds zijn eerste triathlon in 1987 is de sport nooit meer verdwenen. De afgelopen jaren kreeg die passie een nieuwe dimensie. Samen met zijn broer Jacob besloot hij alles op alles te zetten om zich te kwalificeren voor het Ironman World Championship op Kona.

Dat die droom nu voor beide werkelijkheid wordt, maakt de kwalificatie extra bijzonder. Volgens Syb is de plaatsing niet alleen het resultaat van een sterke race, maar van bijna veertig jaar verbondenheid met de triathlonsport, van blijven investeren in zichzelf en van de overtuiging dat hij zich ook op zestigjarige leeftijd nog kan verbeteren.

“Ik voel nog geen sleet op mijn lijf,” zegt Syb. “Sterker nog, ik denk zelfs dat ik nu beter ben dan tien jaar geleden. Dat komt door ervaring, slim trainen en alle ontwikkelingen die de sport de afgelopen jaren heeft doorgemaakt.”

Niet harder, maar slimmer trainen

Syb combineert zijn triathlonambities met een druk bestaan als muzikant en ondernemer. Juist daarom draait zijn voorbereiding niet om zoveel mogelijk trainingsuren, maar om het maken van de juiste keuzes.

Daarbij speelt trainer-coach Hugo Veenker een belangrijke rol. Hij bouwde de trainingsschema’s volledig om de wisselende werkagenda van Syb heen, zodat optredens en trainingen elkaar zo min mogelijk in de weg zaten.

“Je moet de trainingen natuurlijk zelf doen,” vertelt Syb. “Maar het is ontzettend fijn dat iemand voortdurend meekijkt en de planning afstemt op hoe jouw weken eruitzien.”

Volgens hem zit juist daarin de winst.

“Ik train niet per se meer dan vroeger, maar wel veel slimmer. Alles is tegenwoordig veel gerichter.”

De kracht van samen

Ook zijn broer Jacob speelde een belangrijke rol op weg naar Kona. Al sinds hun eerste triathlon in de jaren tachtig delen ze dezelfde passie voor de sport. Door de jaren heen stimuleerden ze elkaar steeds opnieuw om beter te worden.

Toen Jacob zich eerder al voor Kona wist te plaatsen, gaf dat Syb extra vertrouwen.

“We hebben elkaar altijd gemotiveerd. Door mooie momenten, maar ook door moeilijke periodes. Dat maakt het extra bijzonder dat we deze droom nu samen kunnen beleven.”

Syb vertrouwt sterk op zijn gevoel en ervaring, ondertussen helpt Jacob met zijn jarenlange ervaring als triatleet om keuzes te maken en scherp te blijven.

De dag waarop alles samenkwam

De kwalificatie kwam tijdens Ironman Vitoria-Gasteiz. Ondanks een goede voorbereiding bleef de spanning groot.

“Je kunt nog zo goed getraind hebben, maar op zo’n dag moet alles samenkomen.”

De omstandigheden waren zwaar, met veel wind tijdens het zwemmen en hoge temperaturen tijdens de marathon. Toch bleef Syb vertrouwen op zijn plan. Hij wist dat iedereen met dezelfde omstandigheden te maken had en dat zijn kans vooral tijdens de marathon zou komen. Met een sterke marathon hield hij zicht op de kwalificatie en kwam hij uiteindelijk als tweede in zijn leeftijdscategorie over de finish.

Maar op dat moment durfde hij nog niet te juichen.

“Pas tijdens de slotallocation weet je het echt zeker. Toen mijn naam werd genoemd, kwam alles eruit. Alles waar je jaren voor hebt gewerkt, viel op dat moment op zijn plek.”

Een droom die werkelijkheid wordt

Kona wordt voor Syb meer dan alleen een wedstrijd. Natuurlijk wil hij daar zo goed mogelijk presteren, maar het mooiste is dat hij deze bijzondere ervaring samen met zijn broer Jacob kan delen.

Toch kijkt hij niet alleen uit naar Kona. Hij gelooft dat hij zich nog steeds kan blijven ontwikkelen.

“Er zit zeker nog rek in. Ik denk dat ik nog stappen kan maken.”

Juist die instelling maakt zijn verhaal bijzonder. Niet alleen de kwalificatie voor Kona, maar vooral de overtuiging dat ontwikkeling niet ophoudt zodra je ouder wordt. Of zoals Syb het al zei:

“Ik voel nog geen sleet op mijn lijf.”

Voor hem is Kona dan ook geen eindpunt, maar een nieuwe stap in een sport waarin hij zich nog altijd wil blijven ontwikkelen.

Het bericht Syb van der Ploeg over zijn weg naar Kona: ‘Denk dat ik nu beter ben dan 10 jaar geleden”‘ verscheen eerst op TRIKIPEDIA.